11 junio 2012

POL, O CARACOL


E rematamos un ciclo...o ciclo de "Aprender a Xogar a Pensar". E como os caracois, que levan a sua casiña ás costas e en forma de espiral...rematamos o que comezamos... cun sorriso na cara.
Os caracois din que son lentos, aburridos e sen moito que contar. Nós non pensamos igual. O noso amiguiño Pol, contounos unha historia chea de sentimento, sobre todo do sentimento da amizade, o máis sinceiro e fermoso. 


Cantas cousas teñen a forma de espiral...como a casiña de Pol?


Escalera de forma espiral en la torre medieval de piedra  Foto de archivo - 9337465     etc...
Imaxinemos que a nosa casa é unha cuncha...como sería?




Aquí remata a nosa experiencia filosófica con Juanita! 
Ata sempre amiguiños animais!

3 comentarios:

Juani dijo...

Pedro y Roque dicen que muy bonito pero cortito.

Audición e linguaxe dijo...

Unha experiencia filosófica que da os seus froitos. ¡¡Noraboa Saleta!!

Bolboretas de Carrio dijo...

Jeje É curto porque foi o último e a verdade é que non sacamos moitas fotos pero a esencia da actividade quedou "algo" impregnada na aula...jeje